Free shipping from 1 999 Kč

Wiaderko pod drukarką zapełnia się szybciej, niż się spodziewasz. Wystarczy kilka nieudanych pierwszych warstw, podpory z większego modelu, ścinki filamentu, a przy druku multicolor także purge tower lub oczyszczony materiał z wymian kolorów. Najgorszym rozwiązaniem jest wrzucanie wszystkiego do jednego pudełka z nadzieją, że kiedyś jakoś uda się to poddać recyklingowi.
Recykling odpadów z druku 3D zaczyna się już przy drukarce: oddzielaj materiały, utrzymuj je w czystości i nie udawaj, że każdy plastik automatycznie należy wrzucać do żółtego pojemnika.

Jeśli z tego artykułu zapamiętasz tylko jedną rzecz, trzymaj się tej zasady: PLA, PETG i PS segreguj oddzielnie i nigdy ich nie mieszaj. Do tego samego worka nie należy wrzucać ani PLA z PETG, ani PETG z butelkami PET, ani nieoznaczonych szpul PS.
Praktyczne minimum dla domowego warsztatu:
W małym zakładzie warto dodać również podział według koloru. Nie zawsze jest to konieczne, ale czarne PETG, przezroczyste PETG lub białe PLA przetwarza się łatwiej niż mieszaninę wszystkich kolorów. Jeśli nie wiesz, kto odbierze odpady, zacznij przede wszystkim od podziału według materiału. Kolorem zajmij się dopiero wtedy, gdy masz więcej odpadów i wiesz, że projekt zbiórkowy lub przetwórca to doceni.

Do PLA wrzucaj nieudane wydruki PLA, podpory PLA, ścinki filamentu oraz czyste pozostałości z kalibracji. Jeśli drukujesz z PLA z podporami lub interfejsem z PETG, powstały odpad jest mieszany. To, co można łatwo oddzielić ręcznie lub szczypcami, oddziel. Elementy trwale połączone wrzuć do odpadów mieszanych.
Do PETG należą podpory PETG, nieudane części PETG, purge tower z PETG oraz krótkie końcówki filamentu, których nie da się już wygodnie wprowadzić do drukarki. Nie mieszaj PETG z butelkami PET. Z chemicznego punktu widzenia materiały te są podobne, ale w przypadku zbiórki i przetwarzania odpadów z druku 3D nie są tym samym.
PS w domowym warsztacie 3D zazwyczaj oznacza polistyrenowe szpule po filamencie. Nie każda szpula jest wykonana z PS. Szukaj wytłoczonego lub nadrukowanego oznaczenia materiału. Jeśli oznaczenia brakuje, nie wrzucaj jej do zbiórki PS wyłącznie na podstawie wyglądu.
Do odpadów mieszanych należą modele z wbudowanymi magnesami, śrubami, łożyskami, elektroniką, klejem, farbą, szpachlą lub epoksydem, jeśli nie da się ich rozsądnie oczyścić. Należy tam również wrzucać materiał, którego pochodzenia nie jesteś pewien. Jedna garść nieznanego plastiku może zanieczyścić cały worek posegregowanego materiału.

Druk multicolor generuje dużo odpadów, ale ich możliwość recyklingu zależy od tego, jakie materiały są zmieniane podczas druku. Jeśli drukujesz w kilku kolorach z tego samego PLA, purge tower nadal jest wykonany z PLA. Kolory są wymieszane, ale pod względem materiału stanowią jedną grupę. Ta sama zasada dotyczy wielu kolorów PETG.
Problem pojawia się przy łączeniu różnych materiałów. Model PLA z podporami PETG, model PETG z warstwą separacyjną PLA lub eksperymenty z materiałami elastycznymi tworzą odpady, które trudno wykorzystać w zwykłym recyklingu. Nie segreguj takiego materiału według głównego modelu. Oznacz go jako mieszany.
W przypadku druku wielomateriałowego warto ograniczać odpady już w slicerze. Pomagają rozsądne ustawienie objętości purge, drukowanie kilku elementów jednocześnie, wykorzystanie czyszczenia do wypełnienia, czyszczenie do dodatkowej części technicznej lub ograniczenie zmian kolorów w miejscach, gdzie nie są widoczne. W przypadku zleceń zastanów się wcześniej, czy efekt kolorystyczny jest wart dodatkowych kilkuset gramów odpadów.

Odpady przeznaczone do recyklingu muszą być czyste. Pozostałości taśmy papierowej, kleju, kurzu, metalu, drewna, farby lub tłuszczu to nie drobiazgi. Podczas rozdrabniania i topienia stają się problemem dla całego materiału.
Przed wrzuceniem do pojemnika wykonaj szybką kontrolę:
W zakładzie z kilkoma drukarkami pomaga prosta zasada: odpady segreguje się od razu przy drukarce, a nie dopiero pod koniec tygodnia. Gdy podpory z dziesięciu zleceń trafią na jedną stertę, zazwyczaj nikt nie jest już w stanie wiarygodnie rozdzielić materiałów.
Zwykle nie jest to dobry plan wyjściowy. Standardowa segregacja komunalna jest ukierunkowana głównie na tworzywa opakowaniowe, a zasady odbioru różnią się w zależności od gminy. Domowe wydruki 3D często nie mają również wyraźnego oznaczenia materiału, więc sortownia może nie być w stanie bezpiecznie ich zaklasyfikować. Mieszanka nieoznaczonych tworzyw może trafić do strumienia zanieczyszczeń, a nie stać się wysokiej jakości recyklatem.
Nie oznacza to, że plastiku z druku 3D nie da się przetworzyć. Oznacza to, że potrzebuje innej drogi: lokalnej zbiórki, społecznościowego warsztatu recyklingowego, projektu szkolnego, makerspace’u lub firmy, która z wyprzedzeniem określa, jaki materiał przyjmuje i w jakim stanie.
PLA nie należy również wyrzucać na domowy kompost. To, że o PLA mówi się jako o materiale biodegradowalnym, nie oznacza, że zwykły wydruk rozłoży się w ogrodowym kompostowniku. W praktyce należy traktować wydruki PLA jako tworzywo techniczne, a nie bioodpady.
Zbiórki mają sens, gdy masz materiał dokładnie posegregowany i w ilości uzasadniającej transport. Dla gospodarstwa domowego może to oznaczać pudełko, które zawieziesz przy okazji przejazdu w pobliżu. Dla szkoły, farmy lub małego zakładu może to być regularnie oddawany worek czystego PLA lub PETG.
Przed przekazaniem odpadów zawsze sprawdź aktualne warunki. Zbiórki bywają ograniczone czasowo, zmieniają przyjmowane materiały i czasami przyjmują tylko PETG, tylko PLA, tylko szpule PS lub wyłącznie większe ilości. Nie wysyłaj materiału w ciemno. Niepotrzebny transport i odrzucona przesyłka nie mają sensu ani ekologicznego, ani ekonomicznego.
Dobra paczka do zbiórki wygląda prosto: jeden materiał, suchy, bez metalu i obcych tworzyw, najlepiej opisana. Zła paczka to mieszanina podpór, szpul, opakowań, butelek PET, polakierowanych części i nieznanych filamentów.
Dla większości użytkowników domowych — nie. Produkcja użytecznego filamentu nie polega tylko na rozdrobnieniu plastiku i przepchnięciu go przez dyszę. Potrzebujesz rozdrabniacza, suszenia, ekstruzji, chłodzenia, nawijania, a przede wszystkim stabilnej średnicy. Niewielkie odchylenia średnicy szybko ujawniają się podczas druku jako niedostateczna ekstruzja, nadlewy, zatykanie lub słabe warstwy.
Kolejnym problemem jest jakość materiału wejściowego. Materiał z recyklingu może zawierać resztki wilgoci, kurzu, farb i różnych dodatków, a także mieć historię termiczną wynikającą z poprzedniego druku. Każde kolejne topienie może pogorszyć właściwości materiału. Dlatego w praktyce recyklat często miesza się z czystym granulatem lub wykorzystuje do wytwarzania mniej wymagających produktów, a nie precyzyjnego filamentu do długich wydruków na zamówienie.
Domowa linia recyklingowa może mieć sens w makerspace, szkole, pracowni rozwojowej lub farmie druku, gdzie co miesiąc powstają kilogramy tego samego materiału i ktoś ma czas dostrajać proces. Jeśli zużywasz kilka szpul rocznie, tańsze i bardziej niezawodne będzie dobre segregowanie odpadów, ograniczanie ich ilości oraz korzystanie ze zbiórki, gdy jest dostępna.
Najlepszy recykling to odpad, który w ogóle nie powstanie. W druku FDM często pomaga kilka nawyków:
W małym zakładzie warto mierzyć odpady według materiału. Wystarczy raz w tygodniu zważyć pojemniki i zapisać wyniki. Szybko zobaczysz, czy najwięcej odpadów generują podpory, kalibracje, wydruki multicolor czy konkretne zlecenia. Wtedy można rozwiązać przyczynę, zamiast po prostu kupować kolejne worki.
Zacznij prosto. Ustaw przy stole trzy opisane pojemniki: PLA, PETG i nieznane. Szpule z wyraźnym oznaczeniem PS przechowuj osobno. Gdy drukujesz z innego materiału, tymczasowo dodaj kolejne opisane pudełko. Po każdym druku od razu wrzucaj podpory do właściwego pojemnika, a w przypadku wydruków łączonych oddzielaj to, co da się oddzielić.
Raz w miesiącu przejrzyj pojemniki. Czysty materiał sprasuj lub potnij na mniejsze kawałki, ale nie rozdrabniaj go, jeśli zbiórka wyraźnie tego nie wymaga. Mieszane i brudne odpady trzymaj poza zbiórką czystych materiałów. Gdy uzbierasz rozsądną ilość, sprawdź aktualne możliwości przekazania odpadów w swojej okolicy.
W małym zakładzie wprowadź dodatkowe zasady wewnętrzne: kto odpowiada za pojemniki, gdzie waży się odpady, jak oznacza się worki i jak postępować z nieznanym materiałem. Największą różnicę robi dyscyplina u źródła. Gdy materiał zostanie już wymieszany, późniejsze sortowanie jest powolne, niedokładne i często niepotrzebne.
Nieudane wydruki, podpory i odpady multicolor nie są bezwartościowe, ale tylko pod warunkiem, że nie zanieczyścisz ich od samego początku. PLA, PETG i PS trzymaj oddzielnie, nieznanych materiałów nie wrzucaj do czystej zbiórki, a odpady utrzymuj bez metalu, klejów, kurzu i obcych tworzyw. Korzystaj ze zbiórek, gdy masz czysty materiał i potwierdzone warunki. Domową produkcję filamentu traktuj raczej jako projekt techniczny dla dużych ilości, a nie prosty sposób na przetworzenie kilku nieudanych wydruków.